TÜRKİYE etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
TÜRKİYE etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

29 Temmuz 2015 Çarşamba

DEVRİM YERİNDE KULLANILIRSA DEVRİMDİR

   Her ne kadar din ve devlet işlerinin birbirine karıştığı, dinin her şeye cevap olduğu, bilimin sanatın mantığın düşünmenin geri planda kaldığı bir zaman diliminden geçiyoruz. Sartre’in dediğini bu zaman dilimine uyarlarsak eğer insanın, insanın cehennemi olabildiği bir süreçte olduğumuzu söylemek çok da yanlış olmaz sanırım.  Ama dün tekrar izlediğim ve her izlediğimde aynı heyecanı duyabildiğim “Devrim Arabaları” filmini izlediğimden ve hala etkisinde olduğumdan olsa gerek bugün kendimi o kadar da cehennemde hissetmiyorum. Devrim Arabaları filmindeki ruh ve düşünce yapısının ve 91 yaşındaki Cumhuriyet’in, dini önce ılımlaştırırak zamanla gözümüze soka soka yönetim şekli hali getirmeye çalışanlara da cehennemi yaşattığını da daha net görebiliyorum bugün.
  Cumhuriyetin temel taşlarını yerinden oynatmak ve Atamızın hiç yoktan kurduğu Cumhuriyet’i yok etmeleri gerçekten yoğun çabalarına rağmen sonuç vermedi. Neler yapmadılar ki? Atatürk’ün içki ve sigarasına yüklendiler, içkinin günah oluşunu da arkalarına aldılar. Atatürk’ü içkisi ile sigarası ile heykelleri gibi görüp insan olduğunu unutturmaya metalaştırmaya çalıştılar. Kahve fincanlarına, her tür gündelik eşyaya Atatürk fotoğrafları koyarak de Cumhuriyet için verilen mücadelenin gücünün küçültüldüğünü ve metalaştırmaya yardımcı olduğu da şüphesiz. Fakat atladıkları çok önemli bir nokta vardı ki, devlet işleriyle uğraşıp ülkesini bağımsızlığı kazandırmaya çalışan bir askerin, devlet adamının yaşadığı zorluklardan doğan stres ile içmesinden doğal ne olabilirdi ki? Öyle olmasa bile içtiği sigara ya da içki ile zarar verecek ise kendine zarar verecekti. Kim karışabilir ki birinin kendine zarar verme özgürlüğüne?
  Heykellerini yıkmaya çalıştılar, ajandalardan 29 Ekim, 19 Mayıs gibi önemli günleri çıkarmaya çalıştılar. Başaramadılar. Başarsalar bile ajandalarda, takvimlerde bu günleri görmemiz değildi önemli olan, o günleri beynimizde yüreğimizde hissetmemizdi, tarihimizi ve Atamızı ve eseri Cumhuriyet’i unutulmaz kılacak olan. Bunu da düşünemediler. Çünkü Türk insanının beynine, yüreğine, düşüncelerine hiç önem vermediler saygı duymadılar ki diktatörlerin saygı duyduğu dünya tarihinde görülmüş bir durum değildi zaten.
 Atamız ise bizleri din altında değil, tek bir dil altında toplamıştı. Türk dili. Türk dini içinse şöyle demişti;
“Türkiye Cumhuriyeti’nin  resmi dini yoktur. Türkiye bir kimsenin fikirlerini zorla başkalarına kabul ettirmeye kalkışacak kimse yoktur ve buna müsaade edilemez. Hiç kimseye dini fikirlerinden dolayı bir şey yapılamaz.”
Çünkü Atatürk Türk milletinin çok uluslu çok kültürlü oluşuyla zenginleştiğinin farkındaydı.
  Din temel alan yönetim sistemi ise Atatürk’ün bu ileri görüşlü ve özgürlüğe saygılı düşüncelerini dinsizlik olarak yorumladılar. Buna tepki vermek mümkün ama kızman neredeyse imkansız çünkü dar görüşlü insanların ileri görüşlü insanların düşüncelerini anlamasını beklemek çok hayalperestçe olur. Dar görüşlülere dair tek hayalperestlik de bu olur sanırım.
  Sanat, kültür, yaratıcılık, hayal etme, özellikleri dar görüşlü insanlara göre değildir. Birçok örneğini görmekteyiz bu günlerde bunu kanıtlayan. Fazıl Say’a yapılanlar, bütün dünyada izlenebilen filmlerin cinsel içerikli diye gösterime girememesi, yıllarca sahnelenmiş ya da okunmuş Macbeth gibi eserlerin yasaklanması ve daha neler neler…
Atamız ise yine o ileri görüşlülüğü ile bu günleri görmüşcesine bu konuda da düşüncelerini çok güzel ifade etmiş ve şöyle demiştir;
Hepiniz milletvekili olabilirsiniz, bakan olabilirsiniz… Hatta cumhurbaşkanı olabilirsiniz. Fakat sanatkâr olamazsınız.*Yüksek bir insan topluluğu olan Türk Milleti’nin tarihi bir özelliği de, güzel sanatları sevmek ve onda yükselmektir.Güzel sanatlarda muvaffak olmak, bütün inkılaplarda başarıya ulaşmak demektir. Güzel sanatlarda muvaffak olamayan milletler ne yazık ki, medeniyet alanında yüksek insanlık sıfatıyla yer almaktan ilelebet mahrum kalacaklardır. *Bir milletin sanat yeteneği güzel sanatlara verdiği değerle ölçülür.
     Ülkemizin deneyimlediği bu iki zıt yönetim şeklinde tek bir ortak nokta gibi gözüken, Batı’ya dönmüşlük vardır. Ki bu da sadece görünüştedir. Atatürk Batı’ya dönmüştür yüzünü ama tıpa tıp aynısını alıp uygulamak için değil. Bilgilenmek ve faydası varsa Türk milletinin de faydalanabileceği ilerleyeceği şekilde uygun bir şekilde düzenleyip faydalanılması ilerlenebilmesi için Batıya dönmüştür. Şimdi yaşanan durum ise neredeyse tam tersidir. Ne denirse onu yapan şekilde yüzümüz Batıya dönüktür.
   Beni bu yazıyı yazmaya iten noktaya “Devrim Arabaları” filmine geri dönersem eğer, bu film yukarda yazdıklarımın görselleşmiş halidir diyebilirim. Hep yabancı ürünlerin ithal edilmesi ve kullanılmasına bir karşı duruşuyla devrim niteliğinde bir film.  Bir otomobil imgesiyle Atatürk’ün düşüncelerini, Atatürk Türkiye’sine dair izler taşıyan adı gibi Devrim niteliğinde düşündürücü yaratıcı ve yaratmaya itici bir yapıt.


SANAT SAYGIYI ÖZGÜRLÜĞÜ VE SANSÜRSÜZLÜĞÜ BARINDIRIR ANLAYANA

ÜLKEMİZDE  İSTER FESTİVALDE OLSUN, İSTER TELEVİZYONDA, İSTER SİNEMADA FARKETMEMELİ... EN FAZLA CİNSEL İÇERİKLİ OLDUĞUNU BELİRTME ADINA +18 SİMGESİ KONUR.iZLEYEN İSTER PORNO GÖRÜR İSTER SANAT ESERİ. FİLM YAYINLANABİLMELİ GERİSİ İZLEYENE KALMALI. AMA NERDE ÜLKEMİZDE BU GELİŞMİŞLİK.18 YAŞINA GELMİŞ İNSANLAR ÜLKE YÖNETİMİNDE SÖZ HAKKINA SAHİPSE İZLEYECEĞİ FİLM HAKKINDA DA SÖZ HAKKINA SAHİPTİR TABİ FİLMDEN NE ALIP NASIL ETKİLENECEĞİNDENDE KENDİ SORUMLUDUR. BİREYE SAYGI DUYAMAYAN ÜLKEDE YAŞAMAK TARİFSİZ.... ÇIPLAKLIĞIMIZDAN MI UTANIYORUZ... NEDEN ANAMIZDAN KANLAR İÇİNDE ÇIRILÇIPLAK DOĞUYORUZ AMA SONRASINDA TOPLUM AİLE VS GİBİ KURUMLAR YÜZÜNDEN ÇIPLAKLIĞIMIZDAN UTANMAYI ÖĞRENİYORUZ. ÇIPLAKLIK VEYA CİNSELLİK İÇEREN FİLMLERİ GÖSTERİME SOKAMIYORUZ. GÜNLÜK HAYATTA AÇIK SAÇIK VEYA ÖPÜŞEN SEVİŞEN BİRİ GÖRDÜK MÜ AYIPLIYORUZ ŞİDDETLE ÖPÜŞMELERİNE SEVİŞMELERİNE ENGEL OLMAYA KADAR VARDIRABİLİYORUZ.
SADECE CİNSELLİĞİ SANSÜRLEMİYORUZ. SANATIN HER DALINI SANSÜRLÜYORUZ. FAZIL SAY'IN SANSÜRE TEPKİSİ HALKIN TEPKİSİ BU MÜDAHALECİ SANAT KARŞITI TUTUMLARI DURDURMAYA YETMİYOR. BELKİ DE YETERİNCE GÜÇLÜ BİR ŞEKİLDE SANATA KARŞI HER TÜRLÜ SANSÜRE KARŞI TEPKİMİZİ SÜRDÜREMİYORUZ.... 
Ne zaman gerçekten "güçlü" olunur biliyor musunuz? Hem doğuyu, hem batıyı, hem de ikisinin sentezini en iyi şekilde varettiğinizde. Ankara'da çalınması yasaklanan "İstanbul Senfonisi" eseri işte bu yüzden dünyanın her yerinde çalındı. Daha geçen hafta Tokyo Senfoni Orkestrası çaldı. İstanbul Senfonisi, 80 kişilik batı orkestrasının en önünde, Ney, Kanun, Bendir ve Kudüm ile çalınan bir eserdir. İstanbul'u müzik ile anlatır. Eserin sözleri yoktur. 2010'daki ilk seslendirilişinden sonra dünya üzerinde 50'den fazla orkestra bu eseri repertuvarına almıştır. Hemen hemen tüm Türk orkestraları da çalmıştır. Bu eser ile ben 2013 ECHO Klassik ödülünü kazandım, klasik müzikteki en mühim ödüllerden biridir. Daha da önümüzdeki tarihte nice çalınışları olacak.
Bununla gurur duyabil. Korkma bundan, bu eser sadece bir müzik eseri. Gel bu bütün dünyada şaşkınlık ve öfke yaratan "yasakçı" tutumunu değiştirebil. Yıkıcı olma. Gel bu eseri Ankaralılar da dinleyebilsin. Bırak kim neyi seviyorsa sevsin. Destek ol buna. Fazıl Say'ın 56 eseri var. 3 tanesi Ankara'da çalınamadı diye hiç bir şey değişmiyor Fazıl Say için. Dünya, bu "yasakçı" tutumu ayıplıyor sadece. Türkiye'de de kimse daha iyi hissetmiyor bir müzisyene boykot uygulaması getirildiğinde. Sen de iyi hissetmiyorsun. Gel bunu değiştirebil. Kaybeden sadece bu kararı veren oluyor. Korkma el uzatabilmekten. Hatta "bu eseri orkestramız olmayan şehirlerimize de götürelim" diyebil. Uzat elini. Merak etme değeri bilinir. Katar'da bile dünyanın en pahalı opera prodüksiyonları yapılıyor...
Farklı yaşam tarzları korku ve tehtid altında kalırsa, bu çok sağlıksız bir toplum dokusu yaratmakta. Ne ezen mutlu olur ne de ezilen. Bırak Türkiye sanatta da dünya ile yarışsın. Gel operaları, tiyatroları, orkestraları kapatma, bırak izleyen izlesin, seven sevsin, halk karar versin neyin iyi olduğuna. Hatta, daha iyi olması için bütçelerini bile arttır, dünya yarışında varolsunlar, bırak ne yapıyorlarsa yapsınlar, 21. yüzyıldayız, özgür bir dünyadayız, pozitif kılabil dünyayı, "Türkiye'de iyi sanat yapılıyor" dedirt tüm dünyaya.
SANATA DİĞER BİR SAYGISIZLIK İSE...
Yarışmada birincilik ödülünü ‘Fıtrat’ isimli filmle Suat Eroğlu aldı. Davutoğlu ödül öncesi filmi izledi. Eroğlu, ödülünü Başbakan Ahmet Davutoğlu’nun elinden almadan önce kısa bir konuşma yaptı. Başbakan Yardımcısı Bülent Arınç‘ın kısa film gösteriminin süresine müdahalede bulunduğunu iddia eden Eroğlu, “Öncelikle herkese teşekkür ediyorum. Biz sizleri 2 saattir dinliyoruz ve hiçbir saygısızlık da bulunmadık. Keşke siz de bizim 10 dakikalık filmimize müdahale etmeseydiniz. Rahatlıkla izleyebilseydik, emeğe saygı görebilseydik emeğe saygınızdan dolayı teşekkür ediyorum Bülent Bey.” şeklinde konuştu. Filmini Soma’da hayatını kaybeden işçilere adadığını ifade eden Eroğlu, “Gecelerinde aç yatılmadığı gündüzlerinde sönülmediği bir dünyayı ancak işçi kurar diyorum ve işçi sınıfına selam olsun” diyip sol elini kaldırarak konuşmasını bitirdi.
Eroğlu’nun konuşmasının ardından Başbakan Davutoğlu birincilik ödülünü alan Eroğlu’na, “Ben Suat’ı ekibini, sanatçıları hepsini tebrik ediyorum ama bu sitemini de tabii anlayışla karşılarız. Oda sanatçı olarak bunu ifade edebilir. Ama bir ülkenin Başbakanını eğer senin filmini 12 dakika ayakta dinliyorsa ve ben bu ülkenin başbakanıyım. 2 aydır ilk defa evdeki çocuklarıma söz verdim ‘bu akşam yemekte sizle beraber olacağım’ diye söz verdim. 2 aydır ilk defa akşam yemeğine eve gidecektim. Senin için buraya geldim. Ben bu toplumu, ortak vicdanını temsil eden benim. Ben saygı göstermişsem herkes saygı gösterecek. 12 dakika ayakta izledim. Hiçbir şekilde ayakta, gayet nezaket gösterdim ‘oturalım’ dedin, ‘Hayır’ dedim ‘ayakta seyredeceğim’ dedim. Sanata olan saygımdan, buradaki oyunculara olan saygımdan.” karşılığını verdi.
 
GREENSEA-OKYANUS GÖK
https://svetlena87.wordpress.com/

MUCİZEVİ BİR MART AYI DİLEĞİ- YA GERÇEKLEŞİRSE

Hem umutlu hem umutsuz bir halde beklenen seçim sonuçlarıyla veda edeceğimiz Mart ayının sonlarındayız. Mart ayının bende özel bir yeri vardır birçok sebepten. Tabi ki Mart ayının yeri ayrı olacak gibi fısıltıları duymuyor değilim ama duymazdan geliyorum. Doğum gününüm bu ayın içinde olması da tabi ki önemli kılar ama en büyük sebep bu diye düşünecek kadar egoist değilim… ;)
  Evet Mart ayı doğum günüm dahil bütün en sevdiklerimin bir arada olduğu bir ay… Mucizevi bir ay benim için.18 Mart Çanakkale Zaferimizle ile hareketlenip anlamı artan ayın sonlarına doğru yaşlanmaya doğru gidiyor da olsam daha doğum günümü kutlamanın o hoş iyi etkisini atamadan 27 Mart Tiyatrolar Günü bende varım benim günümde geldi diye gösterir kendini bana ve bütün insanlara… Şimdi 27 Mart Tiyatrolar gününü de geride bıraktık sıra diğer güpgüzel günde daha doğrusu haftada… Bilip de söyleyen varsa da, bu haftadan bahsedip yazarken duyduğum heyecandan fısıltıları duyamıyorum ve ben yazıveriyorum…
  Kütüphaneler Haftası… Bu seneki Kütüphaneler Haftası ayın 24’ü ile başladı. Her yılın Mart ayında ve ayın son haftasında haftanın ilk gününden itibaren kutlanmaya başlayan haftanın içindeyiz ve bu hafta seçimlerle sonlanacak. Ben bu sene doğum günümle doğum haftamla birlikte Kütüphaneler Haftasını, Tiyatrolar gününü kutladım hala da kutluyorum. Seçimlerin de bu kutlamamın bir parçası olacak şekilde sonuçlanmasını diliyorum içten içe. İç sesimi de yazıya katmaktan kaçamadım her yazı yazış bir iç sesin yansıması değil midir ki zaten? Çanakkale Zaferi, Kütüphaneler, Tiyatrolar gibi insanı aydınlatan ilerleten bilgilendiren önemli gün ve haftalarla olan bir ayda benim doğum günüm kutlanacak bir günde olsa o kadar da önemli gözükmez gözüme…
   Ama bu sene birazcık da olsa önemli gözüktü gözüme doğum günüm. Kütüphaneler Haftasının başlamasıyla aynı gün diye miydi yoksa kafamdaki bir düşünce ve içimdeki bir his yüzünden miydi hala emin olamıyor gibiyim… 18 Mart ile başlayıp bugüne ve ay sonuna kadar bir fısıltıyla yaşadım ve yaşıyorum hala… O fısıltıya gelin birlikte bakalım istedim bu yazımda…
  Şu aya bir bakar mısınız? 18 Mart Çanakkale Zaferimiz, doğum günüm, Tiyatrolar Günü, Kütüphaneler haftası ve ay sonu seçimler… İçimdeki fısıltı, özellikle bu sene Türkiye’nin son 10 yıldır sürüp giden haksızlıklarına hukuksuzluklarına “Gezi Parkı” ile geciken ama haklı tepkisini birçok can feda ederek gösterdiğini söylüyor. Bu söylemi ben yine özellikle bu senenin bu ayının 18 Martıyla, ülkede olup biteni gören görebilen varlığımla doğum günümle, Kütüphaneler Haftasıyla yani kitapların azaltacağı cehaletle ve insanı insana insanca anlatan insana ayna olan tiyatro ile yani Tiyatrolar Günüyle yine bu ayın sonundaki seçimlere yansıtacağımıza inanarak umut etmeye çalışıyorum.
Bugüne kadarki seçimlerin sonuçlarıyla ülkemizin geldiği hale bakıldığında pek de iyi olmadığını görüyorum sonuçların. Ama bu seneki Gezi Parkı uyanışıyla birlikte seçimlerin olacağı bu ayın içindeki bilgilendirici ve hep karanlıktan aydınlığa götüren belirli özel gün ve haftaların da aydınlatıcı etkisini ayın sonundaki seçimlere yansıtacağına küçük ümit eden bir kız çocuğu gibi inanmak istiyorum ve daha güçlü adımlarla umutsuzluktan umuda yürüyorum. Bütün Mart ayları benim için mucizevi olmuştur. Ama bu kez sadece benim için değil ülkem içinde mucizevi bir Mart ayı olsun istiyorum özellikle ayın sonundaki seçimiyle
GREENSEA-OKYANUS GÖK